Alteveer-trainer Willie Sagel (Foto Regina Korf)
Nee, tot de favorieten voor de 49e editie van Protos Weering behoort Alteveer niet. Maar niemand in het streekdorpje ten noorden van Stadskanaal die daarom maalt. De zondag-vijfdeklasser, al drie seizoenen op rij hekkensluiter in de competitie, debuteerde vorig jaar in een poule waarin het als kanonnenvoer diende. “Tegen Achilles 1894 verloren we dik, maar Jarno te Raa heeft het nog steeds over die ene goal die hij toen maakte”, lacht trainer Willie Sagel.
Tekst: Merijn Slagter
De ambitie bij Alteveer zit ‘m in de eenvoud. De doelstelling dit seizoen? “Het beter doen dan het seizoen ervoor”, zegt Sagel met serieuze ondertoon. En, of je nou steeds als laatste eindigt of niet, progressie is er daadwerkelijk. “Afgelopen seizoen werden we laatste, maar pakten we tien punten. Een seizoen eerder – mijn eerste als trainer van Alteveer – pakten we nul punten”, schetst hij. En dus kun je er onmogelijk onderuit dat er een stijgende lijn in zit.
Sagel mag gerust een bescheiden paradijsvogel in het amateurvoetballandschap worden genoemd. Uit liefde voor wijlen SC Veendam, de club waaraan hij zijn hart verpandde, traint de uit Schoonoord afkomstige Sagel bij voorkeur alleen clubs die in geel-zwart spelen. “Maar weet je wat ik hier écht mooi vind? Ik voetbalde in de jaren negentig ook één seizoen voor Alteveer en de mensen die er toen rondliepen, lopen er nu nog.” Dat Alteveer ook in haar nopjes is met Sagel, bleek in voorjaar wel: zijn contract werd opengebroken en met drie seizoenen verlengd.
“Er waren voor mijn tijd wat negatieve ervaringen, maar de sfeer is na mijn komst ten goede omgedraaid”, verklaart hij. Maar ook Sagel is niet naïef: bijna wekelijks verliezen doet je geen goed. “Soms zinkt de moed mij weleens in de schoenen na weer een nederlaag”, erkent hij, “maar vorig seizoen zijn we bijna nooit echt weggespeeld. Daar put ik moed uit. En dit seizoen verloren we de eerste bekerwedstrijd in het feestweekend van Alteveer maar met 8-0. In het verleden waren dat echt dubbele cijfers geweest”, klinkt het strijdvaardig.
Alteveer werd vorig jaar opgetrommeld toen ASV’57 zich afmeldde. Tegen Achilles 1894 (11-1), Hollandscheveld (0-14) en HODO (0-6) had Alteveer niks in te brengen. Tegen VCG werd nipt verloren (4-3). “Maar de jongens vonden het schitterend”, lacht Sagel. Hij dicht z’n ploeg deze keer iets betere kansen toe. “We hebben iets meer zaalvoetballers in de ploeg dan vorig jaar, maar daar gaan we de finaleronde niet mee halen, hoor. Voor Alteveer is meedoen belangrijker dan winnen. Een ronde verder komen is al een regelrechte droom.”
