Burgemeester Eric van Oosterhout met het shirt van zijn favoriete club Feyenoord
Als op de finaledag van Protos Weering wordt uitgemaakt wie de 49e editie van het toernooi op haar naam schrijft, is het bijna een zekerheidje dat Eric van Oosterhout ook alle verrichtingen volgt. Bij de apotheose van zo’n groot evenement is het misschien vanzelfsprekend dat de burgemeester van de gemeente Emmen ook z’n gezicht laat zien, maar de 64-jarige Van Oosterhout zit daar bovenal als zaalvoetballiefhebber. Sterker nog, hij zaalvoetbalde zelf jaren op topniveau. “Ik verbeeld me niks meer, maar als ik op de tribune zit, dan kriebelt het nog steeds.”
Tekst: Merijn Slagter
De burgemeester van Emmen werd geboren in Breda en groeide op in Den Haag, waar hij met zijn ouders op vier hoog woonde. Beneden, op het grasveld, rolde de bal in zijn jeugdjaren dagelijks. “Ik kon vroeger twee dingen goed: leren en voetballen. De ambitie om burgemeester te worden had ik niet, ik wilde alleen maar profvoetballer worden”, zegt Van Oosterhout. Toen het gezin op zijn veertiende verhuisde naar Zwolle, trok een jonge Eric van Oosterhout het shirt van SV Zwolle aan.
“Ik was een rustige verdediger die kopsterk was en overzicht hield”, weet hij nog. Ook droeg hij de aanvoerdersband en praatte hij veel tegen scheidsrechters. “Franz Beckenbauer was mijn voorbeeld. Maar dat mocht ik thuis niet hardop zeggen want mijn vader was van een andere generatie”, lacht hij. Op zijn achttiende trok hij voor zijn studie naar Groningen, maar studentenvoetbalverenigingen waren het niet voor hem. “Het werd De Vogels (dat later met Gronitas fuseerde tot SC Stadspark). Ik was een van de weinige studenten daar en kwam op plekken waar – zo vermoed ik – weinig studenten geweest zijn”, klinkt het geheimzinnig.
Omdat Van Oosterhout het voetballend gezien van zijn techniek moest hebben, probeerde hij het in de jaren 80 ook in de zaal. Eerst bij DWS Oosterpoort en later, toen hij voor de gemeente Veendam werkte, bij V&Z Veendam. Beide keren op hoog niveau. De Hagenees werd bij V&Z zelfs voorzitter. “Destijds een van de grootste zaalvoetbalverenigingen van Nederland met achthonderd leden. Van stukadoors tot timmerlieden: je moet met mensen in al die teams omgaan, een belangrijke leerschool in mijn leven. Als je vrijwilligersorganisaties aanstuurt, moet je mensen overtuigen. Eigenlijk het burgemeesterschap in het klein.”
Het voetbal had zo’n prominente rol in zijn leven, dat het soms lastig was om op de rem te drukken. “Het kwam vaak voor dat ik op zondagmiddag op het veld stond en ‘s avonds een zaalvoetbaltraining had. Zo voetbalde ik drie keer per week op het veld, tweemaal in de zaal en kwam ik ook nog uit voor de KNVB-selectie Noord. Bewonderenswaardig hoe ik dat fysiek allemaal volhield.” Begin jaren 90 ruilde Van Oosterhout het voetballen in voor het hardlopen. “Mijn vrouw was én is heel flexibel, maar als er ook kinderen bij komen kijken, is het wat lastiger om wekelijks hele zondagen weg van huis te zijn”, erkent hij.
Maar ruimte om van voetbal te genieten is er nog volop. Van Oosterhout kwam jarenlang uit voor het Nederlands burgemeesterselftal, is fervent Feyenoord-supporter en komt ook graag bij FC Emmen. Protos Weering slaat hij evenmin over. “Ik pak soms ook voorrondewedstrijden mee, en dan houd ik m’n hart nog weleens vast als ik die veldteams in de zaal in actie zie”, lacht hij. “Trouwens, weet je dat ik vooral stopte met zaalvoetballen toen die plofbal werd geïntroduceerd? Verschrikkelijk, net alsof je tegen een zak zand schopt. Die is voor gemankeerde voetballers. Nee, geef mij maar een normale bal die je lekker kunt raken, zoals op Protos Weering. Als ik het toernooi in één woord zou moeten omschrijven, zeg ik: voetbalfeest. Want dat is het. Ook op het gemeentehuis leeft het toernooi enorm en we houden die finaledag natuurlijk graag in Emmen. Wie weet op termijn in de nieuwe topsporthal, want geloof me: die gaat er komen.”
